..:: ELIXIR | Gry Fabularne(RPG) | Gry Komputerowe(cRPG) | Fantastyka | Forum | Twoje Menu Ustawienia
   » Menu

   » Recenzje

   Szukaj
>NASZE STRONY
 MAIN
:: Strona Główna
:: Forum
:: Chat
:: Blogi

 GRY FABULARNE
:: Almanach RPG
:: Neuroshima
:: Hard HEX
:: Monastyr
:: Warhammer
:: Wampir
:: D&D
:: Cyberpunk2020
:: Earthdawn
:: Starwars
:: Arkona

 GRY cRPG
:: NWN
:: Baldurs Gate
:: Torment
:: Morrowind
:: Diablo

 FANTASTYKA
:: Literatura
:: Tolkien
:: Manga & Anime
:: Galeria

 PROJEKTY
:: Elcards
:: Chicago

   Statystyki
userzy w serwisie:
gości w serwisie: 0


Poniżej postaram się przedstawić wypadkową wizji tych bóstw. Właściwie każda jest bezpośrednio związana z inną wersją słowiańskiego genezis.
Według jednej z nich wszyscy władcy nieba, zaświatów i ziemi mają początek w jednym prabogu – ojcu bogów. W tym przypadku widać wyraźne podobieństwo do mitologii śródziemnomorskiej, gdzie prabóg – ojciec ma siedmioro (zawsze siedmioro – podobnie u Greków i Rzymian) dzieci, z których najsilniejsze pozbawia go władzy i mocy, po czym ustalana jest między nimi odpowiednia hierarchia i podział na strefy wpływów.
W tym przypadku prabogiem był obecnie prawie zapomniany Trzygłów (Triglav) - pan nieba, ziemi i piekła. Udokumentowane ośrodki jego kultu to Szczecin, gdzie w głównej świątyni miasta znajdował się jego posąg o trzech głowach i Brenna (dzisiaj Brandenburg w Niemczech). Trzy głowy szczecińskiego Trzygłowa miały symbolizować jego władzę nad niebem, ziemią i światem podziemnym, dlatego uważany jest przez niektórych za głównego praboga Słowian. Przy szczecińskiej świątyni hodowano czarnego konia poświęconego Trzygłowowi i używanego do wróżb. Składano w niej dziesiątą część łupów, co pozwala przypuszczać, iż istniał tam skarbiec. Być może w swoim czasie Trzygłów był największym i najważniejszym bogiem dla starożytnych naszych przodków. W różnych rejonach zamieszkałych przez Słowian, nazywano tego boga również: Świętowitem, Stribogiem, Twarogiem – tu przypominam po raz kolejny, że w artykule podaję często sprzeczne ze sobą dane! Przedstawiany był jako mężczyzna z obfitym wąsem. Jego atrybutem był róg zwierzęcy, który nosił u pasa oraz biały koń.

Miał on siedmioro dzieci: Wołosa, Swaroga, Chorsa, Strzyboga, Ładę, Peruna i Mokoszę. Każde z boskiego rodzeństwa sprawowało pieczę nad inną sfera, strefą, obszarem, żywiołem itd. – prawdopodobnie już po podziale łupów po ojcu:

I Wołos (Weles) - pan Nawii – słowiańskiego raju. Władał magią, klątwą, przysięgą, zaświatami. Opiekun bydła i prac gospodarskich. Według "Powieści dorocznej" z 907 i 971 roku, wraz z Perunem wzywany na gwaranta przysiąg strony ruskiej w traktatach z Bizancjum. Dusze zmarłych – nawie szły po śmierci w to samo miejsce – do wyżej wspomnianej Nawii, a tam już Wołos zajmował się każdą z nich adekwatnie do przebiegu ziemskiej historii jej posiadacza.

II Swaróg- bóg Słońca. Miał 3 synów:

Swarożyca - boga ognia ofiarnego i domowego, czczonego przez Lutyków w świątyni w Radogoszczy, gdzie istniała jego wyrocznia - do wróżb używano poświęconego mu konia. Czasem ponoć miewał krwiożercze zapędy - w liście do Henryka II Brunon z Kwerfurtu napomknął o składanych owemu bogu ofiarach z ludzi. Na Połabszczyźnie Swarożyc wykazywał cechy bóstwa wojennego. Ślady jego kultu przetrwały w nazewnictwie geograficznym, np. Swarzędz.

Dadźboga (Daćbog, Dażbog) - dawcę bogactw, zapewne też boga ognia domowego i ofiarnego, a na Rusi również opiekuna książąt (imię Dadźboga oznacza dawcę bogactw i pomyślności)
Obaj bracia występują w niektórych dziełach, jak się zdaje całkiem bezpodstawnie, jako jedna osoba o podwójnym imieniu Swarożyc-Daćbóg.

Radogosta (Redigosta lub Radosta) - bardzo ważnego boga dla plemienia Lutyków, którzy zbudowali mu sanktuarium w Radogoszczy. "Chronica Slavorum" Helmolda wspomina, iż Radogost był uważany też za boga ziemi przez Obodrytów. W Radogoszczy mieściła się potężna świątynia w kształcie trójkąta, w której stało wiele posągów bóstw (m.in. Radogosta) z napisanymi (!) (wg kroniki Thietmara) u dołu imionami (jeden z dowodów na istnienie pisma Słowian). Zniszczyli ją prawdopodobnie Sasi w 1068 roku. Inne źródła podają, że istniała jeszcze do początku XII wieku.

III Chors - bóg Księżyca. Miał córkę Łunę. Często spotykany na Rusi. Jego posąg postawiono, według "Powieści dorocznej" z 980 roku, w Kijowie z woli księcia Włodzimierza obok posągu Peruna. Wskazuje się na irańską etymologię jego imienia. Zdaniem niektórych badaczy bóstwo słoneczne, najprawdopodobniej jednak bóg księżyca (V. Pissani). Taką interpretację uzasadnia wspomniany w "Słowie o wyprawie Igora" związek Chorsa z lunarnymi aspektami wilkołactwa.

IV Strzybóg - bóg wiatru, pogody i klimatu. Według "Powieści dorocznej" z 980 roku jego posąg postawił książę Włodzimierz w Kijowie. W "Słowie o wyprawie Igora" wiatry są zwane "stribożymi wnukami". Poza Rusią istnienie kultu Strzyboga potwierdza nazewnictwo geograficzne, np. wieś Strzyboga koło Skierniewic. Miał trójkę dzieci:

Płanetnika - bożka chmur, którego dziećmi były demony - Wiatry,

Godę

Pogodę - matkę Śwista i Pośwista.

V Łada- bogini wojny. Miała trójkę dzieci: bliźniaków Lela i Polela oraz córkę Bodę.



strony: [1] [2] [3] [4]
komentarz[19] |

Komentarze do "Słowianie - religia"



Musisz być zalogowany aby móc oceniać.


© 2000-2007 Elixir. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Designed by Kerm
Engine by Khazis Khull based on jPortal


   Sonda
   Czy ewolucja idzie w dobrym kierunku?
Jasne, tylko tak dalej.
Nie mam zdania.
Nie wszystko mi się podoba, ale
Nie widzę potrzeby.
To krok wstecz.
Musisz być zalogowany aby móc głosować.

   Top 10
   Bogowie greccy
   Fantasy jako ...
   Przeznaczenie
   Apokalipsa 20...
   Wilkołaki
   Bogowie grecc...
   Legenda o kró...
   Chupacabra
   Egipscy Bogow...
   Inspiracje ku...

   ShoutBox
Strona wygenerowana w 0.021245 sek. pg: